.. - تازه ها - به امام موسی صدر…

به امام موسی صدر…

 وصیت می کنم به کسی که او را بیش از حد دوست می دارم . به معشوقم ، به امام موسی صدر، کسی که او را مظهر علی می دانم ، او را وارث حسین می خوانم ، کسی که از این که به لبنان آمدم و پنج یا شش سال با مشکلاتی سخت دست به گریبان بوده ام متأسف نیستم. از این که امریکا را ترک گفته ام ، از این که دنیای لذت و راحتی را پشت سرگذاشتم ، از این که دنیای علم را فراموش کردم ، ازاین که از همه زیبایی ها و خاطره زن عزیز و فرزندان دلبندم گذشته ام متأسف نیستم ….
تو ای محبوب من ، دنیایی جدید به من گشودی که خدای بزرگ مرا بهتر و بیش تر آزمایش کند . تو به من مجال دادی تا پروانه شوم ، تا بسوزم ، تا نور برسانم ، تا عشق بورزم ، تا قدرت های بی نظیر انسانی خود را به ظهور برسانم ….

اما من ، منی که وصیت می کنم ، منی که تو را دو ست می دارم … آدم ساده ای نیستم . من خدای عشق و پرستشم ، من نماینده حق ، مظهر فداکاری وگذشت ، تواضع ، فعالیت و مبارزه ام . آتشفشان درون من کافیست که هر دنیایی را بسوزاند، آتش عشق من به حدی است که قادر است دل هر دل سنگی را آب کند، فداکاری من به اندازه ایست که کمتر کسی در زندگی به آن درجه رسیده است …. کسی که وصیت می کند آدم ساده ای نیست ، بزرگ ترین مقامات علمی را گذرانده ، سردی و گرمی روزگار را چشیده ، از زیباترین و شدیدترین عشق ها برخوردار شده ، از درخت لذات زندگی میوه ها چیده ، از هرچه زیبا و دوست داشتنی است برخوردار شده و در اوج کمال و دارایی ، همه چیز را رها کرده و به خاطر هدفی مقدس ، زندگی دردآلود و اشک بار و شهادت را قبول کرده است . آری ای محبوب من ، یک چنین کسی با تو وصیت می کند…

قسمتی از وصیت نامه شهید چمران

o;

*

*

theme